Resumé 2008

Wat me vorig jaar nog aardig lukte om chronologisch een overzicht te maken van 2007 zal ik proberen over 2008.
Hoewel "chronologisch", ik zal m'n best doen.

2008 was
heftig, vol, druk, mooi, nieuw, uitdagend, creatief & indrukwekkend.
Nieuwe mensen, nieuwe dingen, nieuwe uitdagingen, nieuwe indrukken, nieuwe baan, nieuwe vrienden, nieuwe ervaringen!

Een gezegend jaar alles bij elkaar; hoewel het onderstaande natuurlijk een kleine selectie is van alles wat ik heb gedaan.

2008:
- Nieuwjaarsborrel Switch, Zeist
- Stage by st. Impact, Helmond
- Nieuwe baan bij de Bruna CS Eindhoven
- Switch 21 jaar party, Driebergen
- Stargames @ Night, Nieuwegein
- Fontys Polenreis naar Krakow & de Afterparty
- Switch Reunie weekend
- Feniks docentproject, Steenwijk
- De Efteling, Dierenrijk & Movieworld
- Propedeuse diploma behaald
- Bruiloft Jennifer & Tom
- New Wine kinderband, Biddinghuizen
- Interteen band, Nijmegen
- Switch Rent-A-Friend Show, Nijverdal
- Anna & Bastiaan's Belijdenis, Vaassen
- Festival Impact 2008 & vrijwilligersfeest, Helmond
- Breakdance workshops @ Flevo festival, New Wine, Zandvoort
- Flevofestival 2008, Busloo
- CBMC jongerenweekend 2008, Ommen
- Guus Meeuwis & band
- ©me theaterfestival, expressive movements, T.A.C. Eindhoven
- CMV PP1 Fontys, Eindhoven
- Switchlab, Driebergen
- Switch kerstdiner, Zeist

Ook dit jaar heb ik veel om te danken.
Ik sluit het jaar tevreden en trots af.
Heb weer mooie dingen mogen doen, nieuwe projecten, nieuwe mensen leren kennen.
Dat 2009 ook vol met nieuwe uitdagingen zal zijn. Ik heb goede verwachtingen, nieuwe zegens.

Gezondheid, Geloof, Groei, Gedreven, Genade, Gedurfd, Grace, Geluk, Genieten & Gaan!

Tot in 2009 mensen,

Blessings

Gino

©me for the last time

We hebben heel hard gewerkt, vooral het weekend in aanloop naar deze week was ontzettend zwaar bezet.
De zaal moest worden ingericht. We moesten onze dansen op het podium met kostuums aan doen. Licht&geluid moesten we zetten.

De Try-out voor onze ouders en vrienden was top verlopen. De pers schreef een goede recentie over ons festival.
Vele foto's en zelf tv fragment (omroep Brabant) zijn aan ons festival besteed. Er was zelf tijdens de premiere op dinsdag een cameraploeg aanwezig met 2 übergrosse cameras. Voor de DVD, kunnen de luitjes die niet konden komen toch nog genieten van ©me.
We hebben dus zat materiaal dat ons zal doen herinneren aan dit geweldig festival.

Ook de liedjes die we tijdens dit festival hebben gebruikt, gespeeld of gezongen zullen we blijven herinneren. Of komen ze op de DVD/CD van het festval? Doe je dansje!

Anyways vanavond spelen we de laatste 2 voorstellingen in het TAC. PEEPS Come and © me

Soon meer PICS&Clips online.

©me Recentie uit het ED

C me verovert ons met stuiterende energie
door Daphne Broers. woensdag 17 december 2008 | 09:48 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 17 december 2008 | 09:53

Hoera. We hebben er weer een festival bij. Eentje waar je echt en zeker naartoe moet. Voor het enthousiame, voor de acts, voor de hapjes, maar vooral: voor het gevoel. Klinkt zweverig, maar dat is het niet. 'C me' is namelijk een festival waar je onmogelijk met een slecht humeur uit kunt komen lopen. En dat terwijl het thema radicalisering is.


Op het eerste gezicht nou niet een onderwerp waar je gezellig en opgewekt van wordt. Toch is dat Humanitas gelukt. Weer. En zelfs nog beter dan het vorige project 'Crush', dat over loverboys en relatiegeweld ging. Niet alleen werkt de gekozen festivalopzet van 'C me' in het TAC veel beter dan bij 'Crush', dat zich voornamelijk op één podium in het Muziekcentrum afspeelde, ook de kwaliteit is sinds 2006 vooruitgegaan. Met ruim tachtig jongeren is een verrassend programma in elkaar gezet dat vanaf minuut een overloopt van stuiterende energie. Overal klinken dezelfde confronterende vragen door. Hoe sta jij in een groep? Hoe authentiek is jouw mening? Hoe zie jij anderen?


Bij vlagen is dat bijna briljant uitgewerkt. Er is een programma vol originele filmpjes, een installatie met radicale barbiepoppen en rake raps over vooroordelen. De zaal houdt de adem in tijdens een prachtige marionettendans, waarin een paar dansers loskomt van de groep die met elastieken aan het plafond vastzit. Een groepje vrouwen transformeert tot 'De Lapdance-ende Pussycat Burka's' en mixt zo heel effectief humor en lef door de dans.

Ook het toneelstuk van regisseuse Renske van den Broek verbeeldt het thema krachtig. De aanloop is voor de spelersgroep nog wel wat stroefjes en ook het geluid laat af en toe zwaar te wensen over, maar na een kwartiertje spat er talent en eigenheid van af.


We maken kennis met een groep vol stereotypes: van blonde bimbo tot knuffelallochtoon en van dreadlock-alto tot kapitalistische kakker. Een van hen is onlangs uit het stuk geschreven en zal zich vanavond wreken. Zij ontpopt zich tot terroriste.


De weg van redelijk naar radicaal wordt vervolgens uitgelegd in een powerpointpresentatie. Het vijfstappenplan is niet alleen verhelderend, maar ook zwaar lachwekkend uitgebeeld.


Hilarisch zijn ook de hysterische cheerleaders die de terroriste aanmoedigen haar bommengordel aan te steken. 'Kijk dat krijg je ervan als je mij negeert', sneert ze tegen de zaal. Beetje jammer is wel dat er uiteindelijk niks ontploft. Het einde loopt daardoor als een losgelaten ballonnetje leeg. Maar dat is dan ook echt het enige minpuntje van 'C me'.


‘C me’, jongerenproductie van Humanitas Eindhoven. Gezien: maandag in het TAC aan de Vonderweg in Eindhoven. Daar nog te zien: woensdag (14.30 uur), donderdag (20.00 uur) en vrijdag (14.30 en 20.00 uur).

©me Festival Trailer - Humanitas Eindhoven

Het Jongerenproject over radicalisering - 16t/m19 Dec 2008!

Check ©me online. Reserveer nu hier
Check mij tijdens één van de voorstellingen in het TAC in Eindhoven!

Rhythm beast

Zowey wat is het weer drukte geweest afgelopen dagen. Energie gevonden & meteen weer inzetten in verschillende dingen.

Afgelopen Chill-out in Nijmegen bij Interteen weer heerlijk gspeeld in de band en gechilled met die gasten daaro. M'n ouders waren onder de indruk van alles, inclusief Timon die zichzelf introduceerde bij ons mam.

Switchlab op de vertrouwde Lindenhorst in driebergen was toppie. Heel veel sneeuw en vertragingen met de trein. Heel mooi gezongen voor Joan ;-) en bijgekletst met vele switchers. Een tip om te kijken en om bij na te denken; Rob Bell - Rhythm
(Engels gesproken, portugees subt. goed luisteren)


Voor ©me druk aan de slag met het duet op het nummer van Nina Kinert - Beast.
Mooi, krachtig & vooral spierpijn op t moment.

Op school een minder leuk iets. Onze docent & coördinator van het Propedeuse jaar Ed Klein Goldewijk is oveleden. Na zijn college stortte hij in. Oprechte deelname aan de nabestaande.

Heb vanaf vandaag een nieuwe basgitaar gekocht om weer op los te gaan. Weet iemand een leuke naam voor her?

Laatst nog een überleuke Sint&Piet surprise gehouden met friends. Creatieve gedichten, nog creatievere knutselsurprises & altijd verassende cadeaus. Een bende was het, maar wel gezellig tot in de late uurtjes. Kheb 8 chocoladeletters gekregen van Piet-Patrick voor mijn (bij)naam: E-L-P-A-G-I-N-O

Need more NRG

It's like money, spent it wisely. And you know how it goes along the way, you spent it all, more then you can pay.

Van beide kan ik wel wat gebruiken. De laatste maanden van het jaar, ze vreten zowel m'n tijd, geld én energie.
Oef wat gaat het snel allemaal, de dagen vliegen. En het lijkt wel alsof ik aan het leeglopen ben.

Afgelopen maand had ik m'n debuut in de Interteen band in Nijmegen. Ging wel lekker dacht ik zo. Op naar de volgende, 22e nov.
(kwas much toen k thuis kwam, laat)

Ook nog een Switch optreden gedaan 2 november, in Nijverdal. Jawel de Rent-A-Friend-Show. Was wel leuk om weer te mogen spelen als Fred Vrends. Samen met Bram, Anne-marie, Rachelle & Jochem hadden we het leuk gedaan. (kwas much toen ik thuis kwam, laat)


Natuurlijk nog steeds repeteren met ©Me, wat steeds meer vorm krijgt. Wordt echt wel relax. Iedereen komen kijken in het TAC in Eindhoven van 16 t/m 19 dec.(Ook wel een energie vreter)

Bij de Bruna is die Mysterie guest nog steeds niet geweest, dus we moeten nog alert zijn. Flink wat uurtjes maken, een vergaderingetje en nieuwe mensen. (kzou er moe van worden, in de ochtend)

Deze periode op school, weinig concreets, veel betogen maken en houden. Debateren, een Minor toets en ik ga naar Bosnië mensen.
Dat moet natuurlijk met veel overleg, dus vergadering op vergadering staat er in m'n agenda. Ook nog ff tussendoor een leuke "doe-dag" voor de propedeuse studenten organiseren met m'n klas. Leuk, niet echt motivatie voor, hoewel ik er wel m'n energie in steek. Achja, voor school moet je wel wat doen om er wat van op te steken..

Voor het CBMC Weekend had ik ook nog een vergaderingetje in Driebergen op de LindenHorst en kwam wederom laat thuis, moe. Het CBMC jongerenweekend was super. Welliswaar minder opkomst, maar super genoten. Ook veel energie ingestopt, Survival dag, een vlot bouwen en roeien, jongerenwerk, karaoke, laat opblijven, vroeg eruit. Top weekend met die kids. Inspirerend en leuke mensen mogen leren kennen. (ofcourse, was doodop na dat weekend)



Zelfs een lesvrije week had mij niet echt opgepept. Wat ik wel zou verwachten met de uurtjes die ik heb bijgeslapen. Misschien wel teveel uurtjes? Ik moet weer m'n energiepeil weer op niveau krijgen. Er staat namelijk weer genoeg op m'n agenda in aantocht om me mee bezig te houden. Surprise, Switchl@b, Interteen Chill-out.

Naast m'n verplichtingen nog een ontspannende zaterdagnacht stappen met vrienden. Heerlijk tot half 5 's ochtend nog "chillen" voordat ik m'n nest opzoek. Maar goed dat ik m'n energie weet te verdelen over m'n activiteiten ;-)

Opdracht onderzoek betoog

Betoog: Gino Henkel, VC2E2

©Me; Radicaal, doe ff normaal

Inleiding
Het project dat ik heb gekozen zal in week 51 van 2008 worden uitgevoerd in het Temporary Arts Centrum te Eindhoven. Het project richt zich naast jongeren ook om de volwassen bezoekers van het “festival”. Het project zal een aantal aspecten van radicalisering aan het licht brengen en de bezoekers meenemen in beeld en geluid. Het word een ervaring waar goed over is nagedacht. De stelling die ik introduceer:

“Ontwijk radicalisering niet, maar schenk het aandacht.”

Ik ben voor de stelling, want ik heb veel mogen leren over het onderwerp door het project. Vooraf heb ik mezelf er niet veel me bezig gehouden en dat is denk ik ook wat vele mensen zullen denken. Door dit project wordt er multimediaal en interactief met het onderwerp gewerkt. Zowel voor de deelnemers van het project, als voor de bezoekers. De stelling is als een rode lijn die door het project loopt. Het gaat om gedrag, handelingen en woorden, vormen van aandacht. Het project heet ook niet voor niets ©me, vertaald als Zie mij. Radicalisering vraagt om aandacht. Vandaar de stelling, het is belangrijk goed met dit onderwerp om te gaan. Het bespreekbaar maken is hopelijk wat we er bereikt zal worden.


Iets wat we niet kennen, kunnen we niet aanpakken
Voordat we ons oordeel kunnen vormen over iets dat we nog niet kennen, moeten we er informatie over kunnen vinden. Hierbij speelt voornamelijk de media als kranten, internet en televisie een grote rol. Jong en oud kunnen via nieuwsberichten horen wat voor erge dingen er gaande zijn met verschillende groeperingen. De aandacht en informatie is alleen wel moeilijk of zelfs al voorgekauwd. Hoe kunnen we dan er een beter beeld van krijgen? Is het waar wat de media schrijven over die subgroepen. Gedragen zij zich allen zo op die manier? Wat denken zij wel niet?

Allerlei vragen worden er gesteld die niet eenvoudig te beantwoorden zijn.
Ook in de politiek wordt er veel gediscussieerd over en weer. Uiteindelijk is de conclusie dat radicalisering een uiterst complex probleem is, al dus minister Hirsch-Ballin.

Het is dan ook goed om er meer over te willen leren, bespreken, met elkaar. Om jong en oud, autochtoon en allochtoon bij elkaar te krijgen heeft Humanitas gekozen voor een creatief concept. Hierbij zijn er verschillende vormen waarin het onderwerp aan bod komt en ook verschillend kan worden weergegeven. Via Theater, Rap, Dans, vecht sport, kleding en decor om maar wat te noemen. Ook voor de deelnemers is het werken in deze verschillende workshops een manier om met het onderwerp aan de slag te gaan en erin te verdiepen.


Door ervaring weet men beter dingen in perspectief te plaatsen
Wie nog nooit te maken heeft gehad met een situatie waarin er sprake is van een groepsproces kan niet meepraten over groepsprocessen. Hetzelfde is als iemand die geen ervaring heeft in een bepaalde handeling, dat hij weet hoe het moet.

Vooral in het begin van het project werd de vraag bij iedereen in de groep gesteld. Radicaal, doe ff normaal. Wat is dat? Hoe wordt dat bedoelt? Is dat goed of juist slecht? Waarin moet je dat dan zien? Waarom eigenlijk?
Gaande weg werd er meer inzicht verworven in het onderwerp door gesprekken, maar vooral ook in de vorm waarmee de groepen gingen werken. De Rappers gingen tekstueel aan de slag, de decoratie groep ging kijken wat er nu eigenlijk allemaal radicaal is of oproept. De dansers gingen met beweging en expressie aan de slag. De theatergroep wilde scènes maken die het publiek betrekken, laten stil worden, laten schrikken. Alle groepen dus op hun eigen manier.

Om het publiek tijdens het festival te betrekken heeft het team van leidinggevende mensen veel moeten nadenken. De creatieve artdirector en eindverantwoordelijke leiding heeft keuzes moeten maken waardoor dit mogelijk. De bezoeker een ervaring te laten ondergaan, ze deel laten nemen, een gevoel geven, een sfeer laten proeven. Maar vooral ook dat de bezoekers iets met die ervaring kunnen. Gesprekken aan zullen gaan in hun eigen omgeving en netwerk. Movisie is een adviesorgaan dat het project ook bekend maakt voor gemeentes. De PR afdeling zal ook veel scholen en wijkcentrums en buurthuizen voorzien van materiaal voor de productie. Humanitas zal ook haar uitgebreide netwerk inschakelen om zoveel mogelijk mensen te bereiken. En natuurlijk niet te vergeten de media.

Grenzen opzoeken en grenzen verleggen
Vooral bij een onderwerp als radicalisering is het goed om je eigen grenzen op te zoeken. Waar ben ik het mee eens, en met wat totaal niet. Hoe kijk ik tegen groepsvorming aan? Gebeurd het in mijn eigen omgeving, binnen mijn wijk of stad? Hoe sta ik erin als ik te maken krijg met radicalisering.

Bij het project zal er waarschijnlijk veel stof opwaaien. Hopelijk krijgen we dan een beter beeld waar de grenzen liggen. Deze hebben we zelf natuurlijk ook opgezocht bij het voorbereiden van teksten, scènes en dansstukken. Maar zowel verbaal als non-verbaal in de aankleding willen we kijken waar we onze grenzen kunnen verleggen. Door erover te praten, door mensen dingen voor te houden. Waar moeten we op gaan letten om de radicalisering te herkennen, zoals in het AD artikel.

Denken mensen juist bekrompen of extreem. Alles kan eruit komen na het bezoeken van de voorstelling. Misschien krijgen we mensen zover om toch anders te denken en anders te kijken naar bepaalde groepen. We willen ook graag het groepsproces en de achterliggende gedachte van het radicaliseren zien.

We willen juist niet dat er misvattingen ontstaan of dat er beledigingen eruit voort komen. We letten goed op of we niemand op de tenen gaan trappen. Een grens verleggen is een mooi doel, maar een grens overschrijden willen we natuurlijk niet. Onze jonge doelgroep is nog wel vatbaar voor de boodschap, voornamelijk voorlichting en waarschuwing willen we eraan koppelen.


Geen boodschap aan
Alle bedoelingen zullen met het project vast met een goede intentie bedacht zijn om een breder publiek aan het denken te krijgen. Maar het zijn waarschijnlijk de doelgroepen waarover het project gaat die er geen boodschap aan zullen nemen. Ze kunnen misschien wel komen en kijken of er wat te beleven valt of er misschien rellen te schoppen valt.

Misschien dat niet de harde kern van de radicale groepen de boodschap zal aanvaarden en ook interpreteren zoals wij hem bedoelen. Maar mogelijk wel de aanhangers van de groepen die zo in het web van de groep zijn verwikkeld dat ze maar mee doen om erbij te horen. Het begint zoals zoveel dingen onschuldig, maar het groepsproces is lang. Het gaat verder, misschien verder dan jezelf ooit voor zou kunnen stellen. De macht en invloed is, in tegenstelling wat vele mensen denken, sterker dan sommige personen voor lief hebben.

Het is voor die mensen juist interessant om te zien hoe het proces wordt weergegeven in de verschillende vormen. Hoe ingewikkeld het is voor deze personen, maar ook hoe ze er mee om kunnen gaan of zelfs los komen uit de groep.

Mensen die er voor open staan zullen de boodschap wel binnen laten, zelfs overdenken. Het begin is dan misschien gemaakt in een leven of omgeving. het balletje aan het rollen krijgen is het doel voor het bredere publiek. De deelnemers van het project hebben ook belangrijke lessen kunnen opdoen. De ervaring leert ons, de creatieve uitwisselingen van verschillende workshops bij een moeilijk onderwerp, complex inderdaad, maar niet onmogelijk.

Come & See Me
Samenvattend kijkend naar de beoogde doelen en de verwachtingen de we hebben bij dit project. Voor zowel de bezoekers als de deelnemers, voor de gemeente Eindhoven en de regio, voor Humanitas en voor de provincie Noord-Brabant.

We besteden aandacht aan het proces, de groepen, de uitvoering en aankleding. De media kan eraan bijdragen dat we juist aandacht besteden op een goede manier aan radicalisering. Degene die open staan en zich niet wegdraaien voor dit onderwerp dat zich afspeelt in onze samenleving. Hopelijk dat de ervaring die mensen zullen meemaken tijdens hun bezoek ertoe zullen bijdrage aan verandering. In hun denken en doen, in gedrag en woord.
Voor meer inzicht, informatie, entertainment en een prachtige voorstelling.

Just come and see me – 16t/m19 dec.2008, TAC Eindhoven