Educatieve Activiteit

Voor mijn educatieve activiteit in het blok Educatief werken heb ik aangeklopt bij jongerencentrum Pitstop in Eindhoven.

Volgens het didactisch analyse model heb ik een concept bedacht, opgezet en besproken met mijn begeleidster. Die keurde het goed en vervolgens heb ik het uitgevoerd bij de meidengroep van Pitstop.

Spreukentegels maken
Wat zijn spreuken en waar zijn ze voor? Waarom zijn er spreuken en wat betekenen ze? Heb jij zelf misschien een eigen lijfspreuk of tegelwijsheid?

Het was een leuke en leerzame les over spreuken en we hebben allemaal zelf een tegeltje gemaakt! Thnx to Lieke en Judy van Pitstop

T (on)bekende

Tis ff geleden dat ik een blogje heb gemaakt, maar genoeg gebeurd. Dus nu een update blogje van mij over het bekende en onbekende.

Music
Still playing met de Interteen band in Nijmegen, ze bestaan alweer 5 jaar. Heb er nog steeds lol in en kan mezelf blijven ontwikkelen met m'n bas. Heb veel plezier met de boys&girls van Interteen en hoop lang bij ze te blijven hangen.

Travel
Van Helmond naar Eindhoven voor m'n studie, naar Heerlen voor m'n mupke, naar Nijmegen om te bassen, naar Zeist voor maXMusic workshops in diverse steden, om weer terug te komen naar m'n hometown Helmond.

School
De laatste loodjes wegen het zwaarst. Ik steven af op de bekende laaste weken van druk, zwoegen & zweten. Opdrachten of projecten die hun uitstel hebben gehad stapelen zich op. Ander werk voor de Minor moet gedaan worden. Steun zoeken/vragen van iedereen uit mijn directe omgeving om het beste van mezelf te kunnen geven. Betekent ook dat ik m'n tijd nu het meeste hieraan moet besteden. Stage als het "onbekende" zit eraan te komen voor volgend jaar.

Relaties
Na een jaar werkrelatie kon het helaas niet verder gaan voor mij & de Bruna. Onbekend voor mij wat er nu voor mij de centjes gaat bezorgen. M'n andere relaties gaan wel verder, op alle terreinen. Family, friends & love. Aan relaties blijven werken is een must heb ik gemerkt, net als blijven communiceren.

Bless peeps

Animaux et Idiot Clip

Videoclip van de optocht! Enjoy!!

Animaux et Idiots from Richard Spierings on Vimeo.

1 April; NS = niet grappig

Gister was het de dag van de grappen, niet dat ik me daar mee bezig hield ofzo, maar goed. De hele dag moest ik met het OV reizen door het land en wat denk je? Ik was van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat bezig met het reizen door vertragingen.

Niet grappig, maar ik heb serieus 5 vertragingen gehad met de NS. En de bus reed nou ook niet op tijd om het maar te noemen; dan weer te laat komen bij de halte en dan weer te vroeg komen. Op die laatste manier miste ik mij bus naar het station. Ik had dus ook mijn aansluitende trein naar huis gemist.

Bij elkaar denk ik dat ik toch wel 6 uur over de dag heb gezeten in een bus of trein of heb gewacht bij een halte of op een perron.

Ik kan er niet echt om lachen NS, net als al die andere mensen met wie ik op de vertragende trein heb moeten wachten. Volgende keer toch maar met de auto? Dan krijg ik ten minste voor mijn workshopreisjes reiskostenvergoeding. Dat zou het leed een beetje kunnen verzachten van al die vertragingen. Of carpoolen?

Iemand nog wel iets grappigs meegegaakt op deze ozo grappige dag? Kikkers in elkaars billen?

Animaux et Idiot

Peeps,

Check 15 maart in Utrecht dé culturele zondag De Literaire Zoo.

Tijdens de dag zal een optocht plaatsvinden.
De optocht ANIMAUX ET IDIOT
Hierin zal ikku als acteur meedoen in de vorm van een ober die een vissekom moet serveren aan een tafel die niet bestaat. Samen met anderen die verkleed gaan tijdens de optocht als duo-struisvogels, eekhoorn, hond, een vogel in een kooi & badeend in bad.

Check de flyer & come Cme the 15th @ utrecht!
Check ook de plattegrond waar onze optocht begint, @ Domplein (4)

Consumeenzaam

Kunstzinnig creëren stond er op het programmen, i.s.m. BROET Eindhoven.
We gaan dus deze periode werken aan een filmproject! We kregen een filmworkshop, werden opgedeelt in 3 groepen en moesten een korte film maken met een maatschappelijk onderwerp & het moest CMV gerelateerd zijn. De lol kon beginnen...

Het was een proces van 5 weken werk, waarbij we ook nog een weekje Bosnië met een aantal van onze groep deden. Dat werd gelukkig goed opgevangen door de andere groepsleden.

Wat we uiteindelijk hadden gemaakt is vanaf nu de wereld ingeslingerd als Consumeenzaam: Work, Buy, Consume, Die.

We hebben de taken verdeel in de groep waarbij iedereen een eigen bijdrage heeft kunnen brengen aan dit geweldige product. Als beloning natuurlijk de ervaring, kennis, samenwerking, vaardigheden En de te winnen BROET-Bokaal. Niet dat we dachten, laten we die bokaal gaan winnen. Nee we wilden een leuke film maken rondom de consumptiemaatschappij en onze 3 personages in de film.


Met behulp van de muziek, beelden en montage hebben we een meesterwerkje afgeleverd. Deze werd samen met een Making of gepresenteerd aan de groep + docenten. De vakjury beoordeelde Consumeenzaam als winnaar van de filmworkshop 2009!!

Willen jullie het resultaat zien van ons harde werk?
Check de site van BROET voor de data waarop de film zal worden vertoont. De voorstelling zal gevuld zijn met de 3 korte films + making of van alle CMV studenten (45min./€5,-/@BROET Eindhoven):
Consumeenzaam, Plakman & Press Here

Gno @ Bosnie deel 3

4 feb Helmond, 23:36
Nu heb ik alweer 3 dagen gewoon school erop zitten ÉN heb van vele alle foto's alweer gezien. Nu mn geheugen dus is opgefrist snel mijn Blog afmaken over Bosnie.

Jeugdcentrum
We zijn zondag ochtend begonnen met te bespreken wat we in de 3 dagen KEIHARD klussen allemaal wilden doen. Dit opgedeelt in taken voor de dag, de groep onderverdelen in zelfstandig opererende teams, spullen halen en aan de slag mensen.

Kunnen wij het maken, nou en of. Stof en vuil werd het centrum uitgeschuurd, geveegd, gewassen en geklopt. Dit was nodig op alles een nieuw likje latex, verf, primer en dekkende kleur te geven. Bij de meeste delen als muur, kozijnen etc moesten er 2 lagen aangebracht worden voor alles dekkend was. Het witte begon enthousiast, maar verveelde langzaam wel. Het verven met kleur was veel leuker, uitkijken alleen voor druipers. Iedereen natuurlijk helemaal onder de verf. Verschrikkelijk leuk om elkaar dan onder te verven, wat sommige ook letterlijk deden.

We kregen ook hulp van een aantal bosnische jongeren. Zij hebben ook keihard gewerkt en geholpen.

De verf was nog niet eens af of de vloer werd erin gelegd door het team van kliklaminaatvloerleggers. Deze die-hard mensen hebben doorgwerkt tot in de late uurtjes om die vloer ein te krijgen. En mooi dat het is geworden voor de vloer.

De DJ-corner op het dak van het ketel hok heeft Jonathan ontworpen en in elkaar gezet. Onze timmerman heeft gezorgd voor al het hout en Mon hielp mee met de stroom. DE aankleding van de DJ ste was echt stoer geworden, CD's LP's, lichtjes, comptre, versterer, Boxen van 180watt. stroboscoop en discoballen. Dope Shit Sherif!!

De relax ruimte was warm aangekleed met rode verf, een uber coole wc voor de boys en girls. ze hebben een dartbord erbij en een magneet/schoolbord muurtje erbij. lounge hoek. Heel mooi geworden.

Het centrum was na 3 dagen klussen en een dagje Sarajevo klaar voor de opening. Woensdag nog flink klussen en doorzetten voor de opening. Feest was het voor iedereen. Voor ons omdat we klaar waren, voor hun voor het centrum. Het was omgedoopt in KEC, wat voor kulture education centre stond. De Tag op de achterste muur pronkt heel mooi.

Voor de opening hadden we de pers, de radio en TV bij ons op bezoek. Ruim 250 man, jong en oud was komen opdagen, kijken wat we hadden voor de jeugd in Kacuni en omgeving.
Er was muziek, dans, een speech, kadotjes, smienk en natuurlijk veel foto's en gezelligheid.

Er waren ook Bboys aanwezig die met mij voor wat breakdance spectakel zorgden. Dope shizzle in het centrum.
In de Luna werd ik constant uitgedaagd om te breaken, wat ik ook een aantal keren deed. Grensverleggend om in het buitenland iets universeels als breakdance te doen. Hoewel ik mijn grenzen weet, ging ik er keihard er overheen tot het naadje.
Dat feestje zondagavond was opeens ook minder leuk na die trap in m'n ballen. Vond het fijner om in de auto terug te zitten naar het gastgezin. Diepe indruk achtergelaten bij iedereen....

Het centrum is af en wij konden verder alleen nog maar trots zijn op het hele project.

Activiteiten op school
Dinsdag werd het eens tijd om naar de school te gaan voor de jeugd waar we activiteiten voor hadden georganiseerd in NL. Eerst maar eens kennis maken en laten weten wat we van plan waren. Een horde stuiterende kinderen wachtte ons op en we kregen een rondleiding. We moesten onze activeiten herzien, onderverdelen en inplannen in een rooster. We hadden maar 1 ochtend en middag om alles te doen. We hadden voor de jongeren en de kleintjes verschillende activeiten die ze in rondes van een klein uurtje kregen met/van ons.
Dans - break en streetdance
Sport - basketbal en voetbal
Theater - verkleden
Hollandse spellen
Educatieve le over alcohol en hoe daar wij mee om te gaan
Knutselen

De directeur heb ik smane met Merle nog gesproken en hij was erg blij met ons. Over de dag was hij meer dan tevreden en de kinderen vonden alles geweldig. het was een super ervaring om activiteiten te doen voor bosnische kinderen/jeugd. mede door de taal barriére, maar ook de gehele context en manier van uitvoeren. De dochter van ons gastgezin hielp ons die dag als tolk, maar ook met het maken van de aanplakposter voord e opening. Vele foto's en lachende kinderen verder, werden we bedankt en sloten we de middag af.
Op naar de grand opening van het centrum, waar we een klein beetje te laat voor kwamen, 17.15u ipv. 17.00u

Fontys 4 bosnie de groep
Ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad tijdens de reis. Van de vermoeiende busrit heen en terug. de verjaardag in Oosterijk, het gastgezin, het bouwen, de activiteten en 's avonds in de Luna nog dansen en genieten. De mensen die dicht bij me waren heb ik nog beter leren kennen. Nieuwe mensen heb ik leren kennen, gesproken, mee gedanst en gelachen.

Met Willy en Mon heb ik ook het erg naar mijn zin gehad. Als begeleiders, voorbeeldfunctie, gidsen en gewoon grapjassen 1e klas met elkaar.

Met Nadieh, Lonneke en Jonathan hebben we het verblijven in een gastgezin ontdekt en staan we samen mee op de foto. Jon en ik hebben onze avonturen heeerlijk besproken/uitgebeeld op de video in onze videodagboekverslagen. Die beelden, samen met de andere beelden hebben toch wel 5,5 uur aan filmmateriaal. Dat moeten we nog netjes monteren, maar dan heb je wel wat. Een dvd vol met bewegende beelden, geluid van dit Superproject.

Eigenlijk wil ik nog zoveel meer vertellen, maar helaas kan ik het niet zo uitgebreid in geur, kleur, beweging en expressie vertellen in een blog. Daar moet je me echt in persoon voor aanhoren. DE foto's die ik zo 'n beetje wel op iedere hyve van de andere heb gezien zal ik ook chrono plaatsen in een albumbje hier op hyves.

Ik dank voor de leuke tijd met elkaar in Bosnië, onderweg, in oostenrijk, in de bus, etc. Dit project zal me echt wel bijblijven en ik ben ook blij dat ik het project heb gedaan. Ben ook wel weer blij terug te zijn in NL. Wie weet gaan er een aantal van ons weer op bezoek in Kacuni. We keep in touch hebben we gezegd, gegevens uitgewisseld.

Greets & Grace

Gino

Gno @ Bosnie deel 2

Zondag 1 feb, 20:58
Ik ben alweer thuisjes mensen, maar ik zal snel verder gaan met mijn verslag die ik begonnen was in Bosnië!

Het internetcafé was maar 20m verderop en übercheap: 0,50 euro voor een uur, maar TRAAAAAAGGGG. En het toetsenbord was ook bosnisch. Dus vandaar de vele foutjes in m'n vorige blog.

Verjaardag
Ik was de 24e jarig en onderweg naar Bosnië wen it happend. Alle felicitaties zijn aangekomen via de mail en sms vanuit NL: THNX Ya'll

Ik werd klokslag 00.00u in Villach in het sportcafe door zeker 40 vrouwen en 2 mannen gezoend omdat ik 23 werd. Dat was het leukste van de dag, want zoals ik al de vorige blog had vermeld, we hadden buspech.

We vertrokken 4 uur later dan gepland, moesten ons maar "vermaken" in Villach. De reis was lang en lang en lang. De weg waarlangs we alle kapotgeschoten huizen zouden zien, konden we helaas niet echt goed zien, want het was donker en laat.

Gastgezin
Bij aankomst in Kacuni konden we bij ons verzamelpunt/disco eten. We hadden de groep verdeeld in 3 gastgezinnen en een opvangmoskee. Ik ging met Lonneke, Jonathan en Nadieh naar een gastgezin. Met 80km per uur met 30m zicht door een schoongemaakte voorruit gingen we onderweg de heuvels in over een weg met gaten en kuilen. De zoon had ons en onze koffers opgehaald en bracht ons naar ons huisje.
Daar wachtte het gezin ons op en werden we gastvrij ontvangen. De vader, dochter en moeder waren heel vriendelijk. We mochten gelijk in de ontvangstkamer drinken en hapjes eten. (24.00u nog koffie)

De vader sprak duits/italiaans met veeeeeeel moeite konden we verstaan wat hij bedoelde, maar uiteindelijk met handen en voeten wisten we waar hij het over had. De dochter sprak wel engels maar die mocht nog niet meteen met de gasten spreken. De moeder sprak helemaal geen engels of duits, Maar koken en voor ons zorgen dat kons ze wel.

Wij, jonathan en ik, sliepen op de kamer van de ouders. Nadieh en Lonneke in de kamer van een van de kinderen.

Een uitdaging om de Bosnische cultuur te ontdekken, de rollen in een gezin. Wat een super ervaring!! Lekkere Thee in de ochtend, ritjes heen en teug naar het dorp met de vader en met de zoon (need4speed bosnië) Grappen en grollen in het videodagboek. De eerste avond het douchscherm al mollen (oeps) en lachen om een sekskanaal op de astra sat (groots taboe) die de vader per ongeluk langszapt.

Het gastgezin voelde voor ons de dagen dat we er waren echt als een thuisje aan. de weg terug met de auto of wandelend. de trap op, ontvangen worden met hapjes en drankje door de dochter of moeder voelden vertrouwd.
We hebben op de laatste dag een groepsfoto gemaakt met het gezin, die ik er nog wel op zet. Bij het afscheid was het best emotioneel, gewoon omdat het heel bijzonder was voor hen én voor ons.

We hebben ook nog contactgegevens uitgewisseld en hoepn nog contact te houden via mail.

In deel 3 zal ik meer vertellen.

Grace

Gino

Gno @ Bosnie deel 1

26 jan, 21:10, Kacuni Bosnië

Hey Peeps, Ik zal proberen verslag te doen van mijn adventures hier in bosnie in delen, want er is echt veel om te vertellen!
Hier deel 1

Vertrek:
we vertrokken vrijdag ochtend om 6u sochtends met de bus, bepakt en beladen. Een lange rit voor de boeg, 24hr door Duitsland, Oostenrijk (overnachting), Slovenië, Kroatië en eindelijk Bosnië.

Onderweg kregen we kuren aan de bus en wat bleek toen we in Oostenrijk in de herberg verbleven, de bus ging kapot.
Het jeugdherbergje was in Villach, waar we bleven en om 00.00u mijn verjaardag in luidde. De volgende ochtend mochten we vroeg opstaan, maar toen pas kregen we te horen dat de bus stuk was. Dus moesten we voor onze bezigheid maar het stadje checken. Was wel stoer, maar echt niet zo heel echt denderend. Toen we terug kwamen uit de stad gingen we nog chinezen en de bus was gemaakt. Op naar de grens van slovenië en door naar Kroatië. De grenscontrolles waren serieus. Heb dus mn verjaardag in de bus gevierd, niet echt geslapen. Eenmaal in Bosnië gingen we dansen in de bus en waren we blij dat we er waren.

volgende keer meer in deel 2!

Greets & Grace

Gno

Kickstart 2009

Laat ik het nieuwe jaar knallend beginnen;
actief, druk, creatief, dienend, gezellig, gezegend genietend & energiek

Interteen WKND 09
Meteen na mijn oudejaarsnacht en 5 uurtjes slaap moest ik mijn spullen klaar maken voor het Interteen weekend. 1,2 &3 januari op een boerderij in Esbeek met 60 jongeren. Ik speelde in de Interteen band op de avonden en ochtenden de baspartij. In de koude nacht had ik het levend stratego erg levendig aangepakt, met als resultaat een been in de sloot en modder aan heel mijn rechter schoen. De home-made tosti’s van het keukenteam hadden mij heerlijk verwend en gaven mij kracht om verder te gaan. Ik heb goede gesprekken gehad, vrienden beter leren kennen en me actief vermaakt. Zelfs een homeboy vanuit Zuid-Afrika van me was aanwezig. Deed me deugt je weder te zien Abners!!

YFC Stafconferentie
Dorst! Was het thema van de conferentie waar ik woensdag aan kwam waaien. Als catering vrijwilliger had ik de keuken snel door. Het voorzien van koffie & thee overdag, bier/wijn/fris & versnaperingen ’s avonds was mijn pakkie aan.
De afwas in de spoelkeuken was nog een hele klus, maar met vele handen & het gezang van gouwe Nederlandstalige liederen hielp de klus te klaren. Naast de catering was ik ook nog gevraag een dansworkshop te geven voor de eerste middag. Ik had een breakdance/expressive movements workshop voorgesteld & voorbereid. Tijdens de inschrijving puilde mijn workshop uit van de mensen. Door het hoge aantal mensen & gebrek aan ruimte, liet ik de breakdance elementen voor wat ze waren en ging aan de slag met Expressive movents. De swoeng, snel & krachtig, traag & vloeiend, zijn de onderdelen die ze mee hebben gekregen. Het sloeg denk ik wel aan, met diverse tops&tips ben ik zeer tevreden. Ze hadden na afloop ook wel allemaal dorst, een mooie koppeling naar het thema van de conferentie
Dus denk jij wat ik denk?....

Broet - Shopping is my middle name
Met school zijn we een nieuw thema begonnen, het kunstzinnig creeëren. Ons eindproduct: een eigen korte film. In samenwerking met filmplatform en producent Broet gaan we professioneel aan de slag in de voorbereiding, uitvoering en montering. We krijgen een eigen premiere in de filmzaal van Broet en maken een DVD van het gehele proces en de film zelf natuurlijk. Ik zal een van de acteurs spelen, draag bij aan het script en hoop creatief nog de art-director te spelen. Misschien moet ik ook maar eens in een fleurig bloemen blazertje rondlopen. Afijn, jullie zijn allen hartelijk welkom om deze premiere bij te wonen begin februari. Wij als groep gaan voor het leren maken van een film en de BROET bokaal!

Und Weiter
Ik heb een slotfeest gehad met de mensen van Cme afgelopen weekend. Zeker voor herhaling vatbaar, aangezien de drankjes & mensen bij mij zeker in de smaak waren gevallen. We kregen ook de foto’s van het festival te zien, zeer mooi. We krijgen ook de filmregistratie die momenteel gemonteerd wordt met natuurlijk alle foto’s, vele extra’s en een easter egg (in filmvakjargon, een geheime verrassing).

Bosnië komt eraan mensen, nog maar een weekje.
Met de centjes zitten we goed en het draaiboek voor de activiteiten zit in elkaar. De bouwplannen zullen ook wel bijna rond zijn en de zin zit er al bij vele goed in. We vertrekken vrijdag ochtend 23 januari om 06.00u en komen zaterdag de 31e rond 01.00u terug. Blijven overnachten op de heen en terugreis in een herberg in Oosterrijk en zullen de mensen in Bosnië helpen bij het opknappen, verbouwen en verbeteren van het jongerencentrum. Duim/denk/bid voor/aan/voor mij en de groep enthousiaste medestudenten en begeleiders die zullen gaan. Gelukkig hebben ze daar een internet dus kunnen we een blog bijhouden van onze vorderingen daar. Check onze site, krabbel wat in het gastenboek of bekijk de foto’s. www.everyoneweb.com/fontys4bosnie

Een goed begin van het jaar lijkt me zo..

Resumé 2008

Wat me vorig jaar nog aardig lukte om chronologisch een overzicht te maken van 2007 zal ik proberen over 2008.
Hoewel "chronologisch", ik zal m'n best doen.

2008 was
heftig, vol, druk, mooi, nieuw, uitdagend, creatief & indrukwekkend.
Nieuwe mensen, nieuwe dingen, nieuwe uitdagingen, nieuwe indrukken, nieuwe baan, nieuwe vrienden, nieuwe ervaringen!

Een gezegend jaar alles bij elkaar; hoewel het onderstaande natuurlijk een kleine selectie is van alles wat ik heb gedaan.

2008:
- Nieuwjaarsborrel Switch, Zeist
- Stage by st. Impact, Helmond
- Nieuwe baan bij de Bruna CS Eindhoven
- Switch 21 jaar party, Driebergen
- Stargames @ Night, Nieuwegein
- Fontys Polenreis naar Krakow & de Afterparty
- Switch Reunie weekend
- Feniks docentproject, Steenwijk
- De Efteling, Dierenrijk & Movieworld
- Propedeuse diploma behaald
- Bruiloft Jennifer & Tom
- New Wine kinderband, Biddinghuizen
- Interteen band, Nijmegen
- Switch Rent-A-Friend Show, Nijverdal
- Anna & Bastiaan's Belijdenis, Vaassen
- Festival Impact 2008 & vrijwilligersfeest, Helmond
- Breakdance workshops @ Flevo festival, New Wine, Zandvoort
- Flevofestival 2008, Busloo
- CBMC jongerenweekend 2008, Ommen
- Guus Meeuwis & band
- ©me theaterfestival, expressive movements, T.A.C. Eindhoven
- CMV PP1 Fontys, Eindhoven
- Switchlab, Driebergen
- Switch kerstdiner, Zeist

Ook dit jaar heb ik veel om te danken.
Ik sluit het jaar tevreden en trots af.
Heb weer mooie dingen mogen doen, nieuwe projecten, nieuwe mensen leren kennen.
Dat 2009 ook vol met nieuwe uitdagingen zal zijn. Ik heb goede verwachtingen, nieuwe zegens.

Gezondheid, Geloof, Groei, Gedreven, Genade, Gedurfd, Grace, Geluk, Genieten & Gaan!

Tot in 2009 mensen,

Blessings

Gino

©me for the last time

We hebben heel hard gewerkt, vooral het weekend in aanloop naar deze week was ontzettend zwaar bezet.
De zaal moest worden ingericht. We moesten onze dansen op het podium met kostuums aan doen. Licht&geluid moesten we zetten.

De Try-out voor onze ouders en vrienden was top verlopen. De pers schreef een goede recentie over ons festival.
Vele foto's en zelf tv fragment (omroep Brabant) zijn aan ons festival besteed. Er was zelf tijdens de premiere op dinsdag een cameraploeg aanwezig met 2 übergrosse cameras. Voor de DVD, kunnen de luitjes die niet konden komen toch nog genieten van ©me.
We hebben dus zat materiaal dat ons zal doen herinneren aan dit geweldig festival.

Ook de liedjes die we tijdens dit festival hebben gebruikt, gespeeld of gezongen zullen we blijven herinneren. Of komen ze op de DVD/CD van het festval? Doe je dansje!

Anyways vanavond spelen we de laatste 2 voorstellingen in het TAC. PEEPS Come and © me

Soon meer PICS&Clips online.

©me Recentie uit het ED

C me verovert ons met stuiterende energie
door Daphne Broers. woensdag 17 december 2008 | 09:48 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 17 december 2008 | 09:53

Hoera. We hebben er weer een festival bij. Eentje waar je echt en zeker naartoe moet. Voor het enthousiame, voor de acts, voor de hapjes, maar vooral: voor het gevoel. Klinkt zweverig, maar dat is het niet. 'C me' is namelijk een festival waar je onmogelijk met een slecht humeur uit kunt komen lopen. En dat terwijl het thema radicalisering is.


Op het eerste gezicht nou niet een onderwerp waar je gezellig en opgewekt van wordt. Toch is dat Humanitas gelukt. Weer. En zelfs nog beter dan het vorige project 'Crush', dat over loverboys en relatiegeweld ging. Niet alleen werkt de gekozen festivalopzet van 'C me' in het TAC veel beter dan bij 'Crush', dat zich voornamelijk op één podium in het Muziekcentrum afspeelde, ook de kwaliteit is sinds 2006 vooruitgegaan. Met ruim tachtig jongeren is een verrassend programma in elkaar gezet dat vanaf minuut een overloopt van stuiterende energie. Overal klinken dezelfde confronterende vragen door. Hoe sta jij in een groep? Hoe authentiek is jouw mening? Hoe zie jij anderen?


Bij vlagen is dat bijna briljant uitgewerkt. Er is een programma vol originele filmpjes, een installatie met radicale barbiepoppen en rake raps over vooroordelen. De zaal houdt de adem in tijdens een prachtige marionettendans, waarin een paar dansers loskomt van de groep die met elastieken aan het plafond vastzit. Een groepje vrouwen transformeert tot 'De Lapdance-ende Pussycat Burka's' en mixt zo heel effectief humor en lef door de dans.

Ook het toneelstuk van regisseuse Renske van den Broek verbeeldt het thema krachtig. De aanloop is voor de spelersgroep nog wel wat stroefjes en ook het geluid laat af en toe zwaar te wensen over, maar na een kwartiertje spat er talent en eigenheid van af.


We maken kennis met een groep vol stereotypes: van blonde bimbo tot knuffelallochtoon en van dreadlock-alto tot kapitalistische kakker. Een van hen is onlangs uit het stuk geschreven en zal zich vanavond wreken. Zij ontpopt zich tot terroriste.


De weg van redelijk naar radicaal wordt vervolgens uitgelegd in een powerpointpresentatie. Het vijfstappenplan is niet alleen verhelderend, maar ook zwaar lachwekkend uitgebeeld.


Hilarisch zijn ook de hysterische cheerleaders die de terroriste aanmoedigen haar bommengordel aan te steken. 'Kijk dat krijg je ervan als je mij negeert', sneert ze tegen de zaal. Beetje jammer is wel dat er uiteindelijk niks ontploft. Het einde loopt daardoor als een losgelaten ballonnetje leeg. Maar dat is dan ook echt het enige minpuntje van 'C me'.


‘C me’, jongerenproductie van Humanitas Eindhoven. Gezien: maandag in het TAC aan de Vonderweg in Eindhoven. Daar nog te zien: woensdag (14.30 uur), donderdag (20.00 uur) en vrijdag (14.30 en 20.00 uur).

©me Festival Trailer - Humanitas Eindhoven

Het Jongerenproject over radicalisering - 16t/m19 Dec 2008!

Check ©me online. Reserveer nu hier
Check mij tijdens één van de voorstellingen in het TAC in Eindhoven!

Rhythm beast

Zowey wat is het weer drukte geweest afgelopen dagen. Energie gevonden & meteen weer inzetten in verschillende dingen.

Afgelopen Chill-out in Nijmegen bij Interteen weer heerlijk gspeeld in de band en gechilled met die gasten daaro. M'n ouders waren onder de indruk van alles, inclusief Timon die zichzelf introduceerde bij ons mam.

Switchlab op de vertrouwde Lindenhorst in driebergen was toppie. Heel veel sneeuw en vertragingen met de trein. Heel mooi gezongen voor Joan ;-) en bijgekletst met vele switchers. Een tip om te kijken en om bij na te denken; Rob Bell - Rhythm
(Engels gesproken, portugees subt. goed luisteren)


Voor ©me druk aan de slag met het duet op het nummer van Nina Kinert - Beast.
Mooi, krachtig & vooral spierpijn op t moment.

Op school een minder leuk iets. Onze docent & coördinator van het Propedeuse jaar Ed Klein Goldewijk is oveleden. Na zijn college stortte hij in. Oprechte deelname aan de nabestaande.

Heb vanaf vandaag een nieuwe basgitaar gekocht om weer op los te gaan. Weet iemand een leuke naam voor her?

Laatst nog een überleuke Sint&Piet surprise gehouden met friends. Creatieve gedichten, nog creatievere knutselsurprises & altijd verassende cadeaus. Een bende was het, maar wel gezellig tot in de late uurtjes. Kheb 8 chocoladeletters gekregen van Piet-Patrick voor mijn (bij)naam: E-L-P-A-G-I-N-O

Need more NRG

It's like money, spent it wisely. And you know how it goes along the way, you spent it all, more then you can pay.

Van beide kan ik wel wat gebruiken. De laatste maanden van het jaar, ze vreten zowel m'n tijd, geld én energie.
Oef wat gaat het snel allemaal, de dagen vliegen. En het lijkt wel alsof ik aan het leeglopen ben.

Afgelopen maand had ik m'n debuut in de Interteen band in Nijmegen. Ging wel lekker dacht ik zo. Op naar de volgende, 22e nov.
(kwas much toen k thuis kwam, laat)

Ook nog een Switch optreden gedaan 2 november, in Nijverdal. Jawel de Rent-A-Friend-Show. Was wel leuk om weer te mogen spelen als Fred Vrends. Samen met Bram, Anne-marie, Rachelle & Jochem hadden we het leuk gedaan. (kwas much toen ik thuis kwam, laat)


Natuurlijk nog steeds repeteren met ©Me, wat steeds meer vorm krijgt. Wordt echt wel relax. Iedereen komen kijken in het TAC in Eindhoven van 16 t/m 19 dec.(Ook wel een energie vreter)

Bij de Bruna is die Mysterie guest nog steeds niet geweest, dus we moeten nog alert zijn. Flink wat uurtjes maken, een vergaderingetje en nieuwe mensen. (kzou er moe van worden, in de ochtend)

Deze periode op school, weinig concreets, veel betogen maken en houden. Debateren, een Minor toets en ik ga naar Bosnië mensen.
Dat moet natuurlijk met veel overleg, dus vergadering op vergadering staat er in m'n agenda. Ook nog ff tussendoor een leuke "doe-dag" voor de propedeuse studenten organiseren met m'n klas. Leuk, niet echt motivatie voor, hoewel ik er wel m'n energie in steek. Achja, voor school moet je wel wat doen om er wat van op te steken..

Voor het CBMC Weekend had ik ook nog een vergaderingetje in Driebergen op de LindenHorst en kwam wederom laat thuis, moe. Het CBMC jongerenweekend was super. Welliswaar minder opkomst, maar super genoten. Ook veel energie ingestopt, Survival dag, een vlot bouwen en roeien, jongerenwerk, karaoke, laat opblijven, vroeg eruit. Top weekend met die kids. Inspirerend en leuke mensen mogen leren kennen. (ofcourse, was doodop na dat weekend)



Zelfs een lesvrije week had mij niet echt opgepept. Wat ik wel zou verwachten met de uurtjes die ik heb bijgeslapen. Misschien wel teveel uurtjes? Ik moet weer m'n energiepeil weer op niveau krijgen. Er staat namelijk weer genoeg op m'n agenda in aantocht om me mee bezig te houden. Surprise, Switchl@b, Interteen Chill-out.

Naast m'n verplichtingen nog een ontspannende zaterdagnacht stappen met vrienden. Heerlijk tot half 5 's ochtend nog "chillen" voordat ik m'n nest opzoek. Maar goed dat ik m'n energie weet te verdelen over m'n activiteiten ;-)

Opdracht onderzoek betoog

Betoog: Gino Henkel, VC2E2

©Me; Radicaal, doe ff normaal

Inleiding
Het project dat ik heb gekozen zal in week 51 van 2008 worden uitgevoerd in het Temporary Arts Centrum te Eindhoven. Het project richt zich naast jongeren ook om de volwassen bezoekers van het “festival”. Het project zal een aantal aspecten van radicalisering aan het licht brengen en de bezoekers meenemen in beeld en geluid. Het word een ervaring waar goed over is nagedacht. De stelling die ik introduceer:

“Ontwijk radicalisering niet, maar schenk het aandacht.”

Ik ben voor de stelling, want ik heb veel mogen leren over het onderwerp door het project. Vooraf heb ik mezelf er niet veel me bezig gehouden en dat is denk ik ook wat vele mensen zullen denken. Door dit project wordt er multimediaal en interactief met het onderwerp gewerkt. Zowel voor de deelnemers van het project, als voor de bezoekers. De stelling is als een rode lijn die door het project loopt. Het gaat om gedrag, handelingen en woorden, vormen van aandacht. Het project heet ook niet voor niets ©me, vertaald als Zie mij. Radicalisering vraagt om aandacht. Vandaar de stelling, het is belangrijk goed met dit onderwerp om te gaan. Het bespreekbaar maken is hopelijk wat we er bereikt zal worden.


Iets wat we niet kennen, kunnen we niet aanpakken
Voordat we ons oordeel kunnen vormen over iets dat we nog niet kennen, moeten we er informatie over kunnen vinden. Hierbij speelt voornamelijk de media als kranten, internet en televisie een grote rol. Jong en oud kunnen via nieuwsberichten horen wat voor erge dingen er gaande zijn met verschillende groeperingen. De aandacht en informatie is alleen wel moeilijk of zelfs al voorgekauwd. Hoe kunnen we dan er een beter beeld van krijgen? Is het waar wat de media schrijven over die subgroepen. Gedragen zij zich allen zo op die manier? Wat denken zij wel niet?

Allerlei vragen worden er gesteld die niet eenvoudig te beantwoorden zijn.
Ook in de politiek wordt er veel gediscussieerd over en weer. Uiteindelijk is de conclusie dat radicalisering een uiterst complex probleem is, al dus minister Hirsch-Ballin.

Het is dan ook goed om er meer over te willen leren, bespreken, met elkaar. Om jong en oud, autochtoon en allochtoon bij elkaar te krijgen heeft Humanitas gekozen voor een creatief concept. Hierbij zijn er verschillende vormen waarin het onderwerp aan bod komt en ook verschillend kan worden weergegeven. Via Theater, Rap, Dans, vecht sport, kleding en decor om maar wat te noemen. Ook voor de deelnemers is het werken in deze verschillende workshops een manier om met het onderwerp aan de slag te gaan en erin te verdiepen.


Door ervaring weet men beter dingen in perspectief te plaatsen
Wie nog nooit te maken heeft gehad met een situatie waarin er sprake is van een groepsproces kan niet meepraten over groepsprocessen. Hetzelfde is als iemand die geen ervaring heeft in een bepaalde handeling, dat hij weet hoe het moet.

Vooral in het begin van het project werd de vraag bij iedereen in de groep gesteld. Radicaal, doe ff normaal. Wat is dat? Hoe wordt dat bedoelt? Is dat goed of juist slecht? Waarin moet je dat dan zien? Waarom eigenlijk?
Gaande weg werd er meer inzicht verworven in het onderwerp door gesprekken, maar vooral ook in de vorm waarmee de groepen gingen werken. De Rappers gingen tekstueel aan de slag, de decoratie groep ging kijken wat er nu eigenlijk allemaal radicaal is of oproept. De dansers gingen met beweging en expressie aan de slag. De theatergroep wilde scènes maken die het publiek betrekken, laten stil worden, laten schrikken. Alle groepen dus op hun eigen manier.

Om het publiek tijdens het festival te betrekken heeft het team van leidinggevende mensen veel moeten nadenken. De creatieve artdirector en eindverantwoordelijke leiding heeft keuzes moeten maken waardoor dit mogelijk. De bezoeker een ervaring te laten ondergaan, ze deel laten nemen, een gevoel geven, een sfeer laten proeven. Maar vooral ook dat de bezoekers iets met die ervaring kunnen. Gesprekken aan zullen gaan in hun eigen omgeving en netwerk. Movisie is een adviesorgaan dat het project ook bekend maakt voor gemeentes. De PR afdeling zal ook veel scholen en wijkcentrums en buurthuizen voorzien van materiaal voor de productie. Humanitas zal ook haar uitgebreide netwerk inschakelen om zoveel mogelijk mensen te bereiken. En natuurlijk niet te vergeten de media.

Grenzen opzoeken en grenzen verleggen
Vooral bij een onderwerp als radicalisering is het goed om je eigen grenzen op te zoeken. Waar ben ik het mee eens, en met wat totaal niet. Hoe kijk ik tegen groepsvorming aan? Gebeurd het in mijn eigen omgeving, binnen mijn wijk of stad? Hoe sta ik erin als ik te maken krijg met radicalisering.

Bij het project zal er waarschijnlijk veel stof opwaaien. Hopelijk krijgen we dan een beter beeld waar de grenzen liggen. Deze hebben we zelf natuurlijk ook opgezocht bij het voorbereiden van teksten, scènes en dansstukken. Maar zowel verbaal als non-verbaal in de aankleding willen we kijken waar we onze grenzen kunnen verleggen. Door erover te praten, door mensen dingen voor te houden. Waar moeten we op gaan letten om de radicalisering te herkennen, zoals in het AD artikel.

Denken mensen juist bekrompen of extreem. Alles kan eruit komen na het bezoeken van de voorstelling. Misschien krijgen we mensen zover om toch anders te denken en anders te kijken naar bepaalde groepen. We willen ook graag het groepsproces en de achterliggende gedachte van het radicaliseren zien.

We willen juist niet dat er misvattingen ontstaan of dat er beledigingen eruit voort komen. We letten goed op of we niemand op de tenen gaan trappen. Een grens verleggen is een mooi doel, maar een grens overschrijden willen we natuurlijk niet. Onze jonge doelgroep is nog wel vatbaar voor de boodschap, voornamelijk voorlichting en waarschuwing willen we eraan koppelen.


Geen boodschap aan
Alle bedoelingen zullen met het project vast met een goede intentie bedacht zijn om een breder publiek aan het denken te krijgen. Maar het zijn waarschijnlijk de doelgroepen waarover het project gaat die er geen boodschap aan zullen nemen. Ze kunnen misschien wel komen en kijken of er wat te beleven valt of er misschien rellen te schoppen valt.

Misschien dat niet de harde kern van de radicale groepen de boodschap zal aanvaarden en ook interpreteren zoals wij hem bedoelen. Maar mogelijk wel de aanhangers van de groepen die zo in het web van de groep zijn verwikkeld dat ze maar mee doen om erbij te horen. Het begint zoals zoveel dingen onschuldig, maar het groepsproces is lang. Het gaat verder, misschien verder dan jezelf ooit voor zou kunnen stellen. De macht en invloed is, in tegenstelling wat vele mensen denken, sterker dan sommige personen voor lief hebben.

Het is voor die mensen juist interessant om te zien hoe het proces wordt weergegeven in de verschillende vormen. Hoe ingewikkeld het is voor deze personen, maar ook hoe ze er mee om kunnen gaan of zelfs los komen uit de groep.

Mensen die er voor open staan zullen de boodschap wel binnen laten, zelfs overdenken. Het begin is dan misschien gemaakt in een leven of omgeving. het balletje aan het rollen krijgen is het doel voor het bredere publiek. De deelnemers van het project hebben ook belangrijke lessen kunnen opdoen. De ervaring leert ons, de creatieve uitwisselingen van verschillende workshops bij een moeilijk onderwerp, complex inderdaad, maar niet onmogelijk.

Come & See Me
Samenvattend kijkend naar de beoogde doelen en de verwachtingen de we hebben bij dit project. Voor zowel de bezoekers als de deelnemers, voor de gemeente Eindhoven en de regio, voor Humanitas en voor de provincie Noord-Brabant.

We besteden aandacht aan het proces, de groepen, de uitvoering en aankleding. De media kan eraan bijdragen dat we juist aandacht besteden op een goede manier aan radicalisering. Degene die open staan en zich niet wegdraaien voor dit onderwerp dat zich afspeelt in onze samenleving. Hopelijk dat de ervaring die mensen zullen meemaken tijdens hun bezoek ertoe zullen bijdrage aan verandering. In hun denken en doen, in gedrag en woord.
Voor meer inzicht, informatie, entertainment en een prachtige voorstelling.

Just come and see me – 16t/m19 dec.2008, TAC Eindhoven

Schrijven opdracht: Column

Got Talent?

ta·lent het; o -en 1 (Bijb) bep. gewicht aan goud of zilver 2 natuurlijke begaafdheid; aanleg 3 iem met veel aanleg.

Voor 5 verschillende opdrachten een onderwerp uitkiezen waarover je wilt schrijven. Wees creatief in je keuze, kijk goed om je heen, denk erover na en plaats alles op je blog. Allereerst een column over talenten.

Na lang nadenken en goed om me heen kijken kwam het onderwerp "talenten" tot mij via hét medium; de TV. We willen graag talenten zien, we zoeken ze in shows, onder jong en oud en op bijna elk vlak wat we maar kunnen bedenken. Heb je talent om te dansen, zingen, popstar, x-factor, een lama te zijn, ideeën bedenken, muziek maken, musical spelen, etcectect. We worden overladen met shows die gaan over een specifiek talent om in de spotlights te zetten. Met een vakkundige jury en het publiek worden de deelnemers beoordeeld, afgekraakt, bekritiseerd, opgehemeld, geïdoliseerd.

Wat je allemaal in huis hebt, wat je hebt ontwikkeld of hebt getraind. Je zet je talenten in voor bepaalde doelen. Om je doel te behalen heb je een motivatie nodig. De talentjes op TV krijgen ontzettend veel aandacht van media en publiek. Maar hoe zit het met de talenten op school, op straat, in tehuizen, sporthallen, in de verzorging, op podia's, enz. Hoe krijgen zij hun aandacht? Willen zij wel aandacht ontvangen, zijn wij bereid om er aandacht aan te geven?

Talent heb je in je; iedereen heeft wel een talent; groots of juist kleins; Waardevol of waardeloos in iemands ogen;
Wat doe je met jouw talent? Gebruik je het, zet je het in of houd je het verborgen?

Ik vind het altijd mooi om talenten te zien, mensen die hun talenten inzetten of gebruiken. Maar ook leuk om mijn eigen talenten in te zetten. Het laat mensen stralen, maakt ze vrolijk, energiek, warm. Ik kan genieten van de talenten om me heen. Zo geniet ook de bedenker & gever van de talenten ons. We doen gewoon ons Ding.

Beeldsequence

Zjeu de boeluh in het park

Zin in actie, in het park? Op leeftijd? No sweat!
In het park in Eindhoven zijn er genoeg dingen te doen voor de senioren van vandaag. Wij hebben het gezien tijdens ons observerend onderzoek in het park.
Wat doen senioren nu in het park tijdens hun potje jeu de boules? Hoe gaan ze met elkaar om? En hoe gaan ze met anderen in het park om? Met deze vragen zijn we naar het park gegaan om te kijken naar een groep senioren die net bezig zijn met een potje jeu de boules. Het is donderdagmiddag 14.00 uur, het zonnetje schijnt in het Eindhoven stadspark. Aan de hand van onze observaties willen wij een antwoord vinden op onze onderzoeksvraag:
“Hoe is het gedrag van een groep senioren tijdens een middag jeu de boules in het park?”

Om deze onderzoeksvraag te kunnen beantwoorden, hebben we de volgende deelvragen opgesteld:
Deelvraag 1: Hoe is de groepsdynamica van de senioren?
Deelvraag 2: Hoe is de interactie met voorbijgangers?

Wanneer wij arriveren, zijn de senioren al begonnen aan hun spel jeu de boules op de aangelegde jeu de boules baan in het park. Vanaf onze observatieplek, het picknickleed, kunnen we de groep senioren goed in de gaten houden. De groep bestaat uit een gemengd gezelschap van 5 mannen en 2 vrouwen. Uit vooronderzoek weten we dat de senioren vaker in het park samenkomen. Ze zijn met pensioen en vullen hun tijd met eigen bezigheden waaronder Jeu de boules spelen in het park met vrienden en bekenden. Iedereen van de groep is betrokken bij het spel, het zij dat ze meedoen of toekijken.

Groepsdynamica

De groep senioren is compleet gefocust op hun spel jeu de boules en op elkaar. Aan het einde van elke ronde loopt de hele groep naar het einde van de baan om te kijken wie er het beste resultaat heeft geboekt. Maar er worden geen duidelijke scores van de spelers bijgehouden. De beste speler van die ronde krijgt een hand van de andere spelers waarna ze verder gaan met de volgende ronde. Ze zijn rustig en ontspannen. Onderling praten de senioren met elkaar over de geworpen ballen die zo dicht bij het kleine balletje moeten worden geworpen. Tijdens het gooien worden de spelers op verschillende manieren aangemoedigd. Ze maken gebruik van positieve kreten als “kom op” of “goed gedaan”. Er worden schouderklopjes gegeven en voor elkaar geklapt na een goede prestatie. Ook worden er aan elkaar tips gegeven om hun spel te verbeteren. Er wordt gelachen op de baan en naarmate de senioren aan het jeu de boulen zijn, neemt hun stemvolume toe. Eén van de senioren mannen die niet met het spel meedoet, draagt een bal met een lijn eraan. Hiermee meet hij na elke ronde de afstanden van de geworpen ballen ten opzichte van het kleine balletje. Deze bal wordt gedurende het spel niet verwisseld.

Interactie met voorbijgangers

In een openbare gelegenheid als het park zijn er verschillende mensen te vinden. Naast het gedrag van de senioren onderling waren we ook nieuwsgierig naar hoe hun interactie met de voorbijgangers was. Vlak naast de jeu de boules baan loopt een pad waar tijdens deze middag verschillende voorbijgangers langskomen. Lopend, fietsend en ook met de kinderwagen. Bij de kinderwagen is er duidelijk sprake van interactie. De kinderwagen stopt even bij de jeu de boules baan en de bijbehorende man en vrouw, een stel van in de dertig, maken een praatje met de senioren aan de kant van het pad. Er wordt gepraat en gelachen naar de kinderwagen. Na enkele minuten stilstaan bij de jeu de boules baan, vertrekt de kinderwagen weer op het pad en de senioren zwaaien ze na. Er komen ook fietsers langs. Van verschillende leeftijden. De senioren groeten de voorbijgaande fietsers die ze toevallig opmerken. Ze zijn namelijk helemaal gefocust op het jeu de boulen en laten zich niet afleiden door wat er om hen heen gebeurt. De meeste fietsers werpen een blik op het spel en naar de senioren en fietsen vervolgens rustig verder. Een enkele senioren man op de fiets stopt bij de jeu de boules baan en maakt gebruik van de bankjes gelegen aan de baan. Hij groet de senioren en hij wordt vriendelijk terug gegroet. Hij maakt een kort praatje met een andere senioren man op de baan en aanschouwt hun spel voor ongeveer een kwartier lang. Vervolgens nemen de senioren afscheid van deze man met ‘hou doe’ en zetten ze het jeu de boulen ongestoord door.

Wanneer een groep senioren voorbij wandelt, is er opvallend weinig interactie tussen deze groep en de senioren die aan het jeu de boulen zijn. Er is minimaal tot geen contact. De voorbijgaande senioren lijken met een rondleiding bezig te zijn, omdat ze enkele meters verderop bij de volière stilstaan en er iets door één enkel iemand wordt verteld. De senioren op de baan zijn nog altijd met hun spel jeu de boules bezig.

Conclusie
Aan de hand van onze observaties naar de senioren tijdens een middag jeu de boules in het park geven wij een antwoord op onze onderzoeksvraag:
“Hoe is het gedrag van een groep senioren tijdens een middag jeu de boules in het park?”
De groep senioren is tijdens het jeu de boulen helemaal gefocust op hun spel en op elkaar. Iedereen is bij het spel betrokken en de spelers moedigen elkaar aan. De senioren klappen voor elkaar en geven elkaar schouderklopjes. Er wordt samen gelachen en met een hoge stemvolume gesproken. Voorbijgangers die door de senioren worden opgemerkt, worden op dat moment gegroet waarna ze vervolgens het jeu de boulen continueren.